
Gehouwen steen
Een stenen ingang en muren van lokale gehouwen steen geven het gebouw zijn duurzame karakter. Strakke lagen natuursteen dragen de koepels en vangen de wisselende temperaturen van de koele, lauwe en warme ruimtes op.
Architectuur
Het gebouw werkt met een kleine woordenschat — zelfverzekerd gebruikt, en al drie eeuwen herhaald.

Een stenen ingang en muren van lokale gehouwen steen geven het gebouw zijn duurzame karakter. Strakke lagen natuursteen dragen de koepels en vangen de wisselende temperaturen van de koele, lauwe en warme ruimtes op.

Het dak wordt gevormd door een familie van zeven stenen koepels met ronde glazen lichtopeningen, die de opeenvolging van ruimtes eronder laten zien.

Een grote muurschildering van het leven in de hammam brengt kleur in het lichte interieur van steen en marmer en verbindt het gebouw met de sociale geschiedenis van het Turkse bad.

De koele ruimte is ingedeeld onder een grote centrale koepel, met aan weerszijden kleinere koepelruimtes. Marmeren zitbanken volgen de muren en houden de ruimte rustig en open.

Een deuropening met rondboog van gehouwen steen leidt naar de warme ruimte — een smalle drempel tussen de lauwe en de warme ruimtes.

De hararet is een brede koepelruimte met stervormige openingen in de koepel. Daglicht valt naar binnen in scherpe bundels, die in de loop van de dag over het marmer schuiven.

Het centrale verwarmde platform, laag en met marmer bekleed, 10 m² groot. De randen zijn in bijna drie eeuwen gebruik zacht gesleten.

Zestien marmeren bekkens met warm water staan langs de muren van de baderuimte.

Het waterreservoir en de stookplaats liggen direct ten westen van de warme ruimte en houden de oude samenwerking tussen water, vuur en de verwarmde baderuimtes in stand.

De koepelopeningen laten licht binnen terwijl het weer buiten blijft, en laten stoom opstijgen terwijl de warmte binnen blijft — een klimaatstrategie die al eeuwen standhoudt.