Ciosany kamień
Kamienne wejście i mury z miejscowego ciosanego kamienia nadają budynkowi trwały charakter. Ściśle ułożone ciosy dźwigają kopuły i utrzymują zmienne temperatury chłodnej, ciepłej i gorącej sali.
Architektura
Kamień, kopuła, marmur, łuk.
Budynek posługuje się niewielkim słownikiem form – stosowanym z pewnością siebie i powtarzanym od trzech stuleci.
Krajobraz dachu
Dach tworzy rodzina siedmiu kamiennych kopuł z okrągłymi szklanymi świetlikami, które zdradzają układ sal poniżej.
Zabytkowe malowidło
Duże malowidło przedstawiające życie hammamu wnosi kolor do jasnego wnętrza z kamienia i marmuru i łączy budynek ze społeczną historią łaźni tureckiej.
Kopuły chłodnej sali
Chłodna sala rozciąga się pod dużą centralną kopułą, wspartą po obu stronach mniejszymi przestrzeniami nakrytymi kopułami. Marmurowe siedziska biegną wzdłuż ścian, a sala pozostaje spokojna i otwarta.
Przejście z półkolistym łukiem
Drzwi z ciosanego kamienia zwieńczone półkolistym łukiem prowadzą do gorącej sali – to zwarty próg między ciepłą a gorącą przestrzenią.
Gorąca sala
Hararet to przestronna sala pod kopułą przebitą otworami w kształcie gwiazd. Dzienne światło wpada przez nie precyzyjnymi smugami i w ciągu dnia wędruje po marmurze.
Göbek taşı
Centralna podgrzewana platforma, niska i wyłożona marmurem, o powierzchni 10 m². Jej krawędzie złagodniały przez blisko trzy stulecia użytkowania.
Kurny
Szesnaście marmurowych mis zasilanych ciepłą wodą stoi wzdłuż ścian strefy kąpielowej.
Zbiornik i palenisko
Zbiornik wody i palenisko leżą tuż na zachód od gorącej sali, zachowując dawną, roboczą zależność między wodą, ogniem a ogrzewanymi salami kąpielowymi.
Naturalne światło i temperatura
Otwory w kopule wpuszczają światło, a sala pozostaje osłonięta przed pogodą; para może się unosić, a ciepło zostaje w środku – to rozwiązanie, które od stuleci sprawdza się bez zmian.